آلفونس دولامارتین شاعر و ادیب و سیاستمدار فرانسوی در ۲۱ اکتبر ۱۷۹۰ در ماکون بدنیا آمد و در بیست سالگی برای خاطر سلامتی خود به ایتالیا عزیمت نمود و در آنجا با "گرازیلا" آشنا شد. گرازیلا نام خاطره انگیزی است که در بیش‌تر اشعار او به چشم می‌خورد.
او از خانواده اشراف بود. لامارتین پس از تجدید سلطنت "بوربون‌ها" در فرانسه در قرن ۱۹ از شخصیت‌های برجسته سیاسی به حساب می‌آید.
نخستین کتاب او "اندیشه‌های شاعرانه و مذهبی" در سال ۱۸۲۰ (سی سالگی) منتشر شد و در سال ۱۸۲۳ "اندیشه‌های تازه" را منتشر نمود. شعر فلسفی و هماهنگ و موزون او به سبب تازگی و زیبایی و دلپذیزی خاصی که داشت مردم را متوجه وی ساخت. در سال ۱۸۳۰ "هماهنگی‌ها" را انتشار داد. اشعار این کتاب بیشتر جنبه‌ی اندیشه داشت تا جنبه‌ی غزل سرایی. "سقوط یک فرشته" و "ژوسلین" را هم در سال ۱۸۳۷ منتشر کرد و آخرین اثر شعری او به نام "برگزیده‌ها" در سال ۱۸۳۹انتشار یافت. بهترین اثر شعری لامارتین "دریاچه" است که خودش هم به آن علاقه داشت.
لامارتین حوادث عادی زندگی روزمره را به زبان ساده و با یک دید زیبای شاعرانه به رشته تحریر درمی‌آورد. لامارتین به زندگی آمیخته به تقوی، مذهب کاتولیک، به پرستش طبیعت آنچنان که روسو و برناردن دوسن پیر توصیف کرده بودند و به احساس‌های مادام دواشتال و آثار شاتو بریان علاقه داشت.
وی در سال ۱۸۲۰ با یک زن ثروتمند انگلیسی به نام ماریا الیزا بیرچ ازدواج نمود. لامارتین در عین حالی که شاعر و ادیب بود، در سیاست نیز مداخله می‌کرد. در ۱۸۲۳ منشی سفارت فرانسه در ناپل شد. او در جوانی‌اش سفرهایی را انجام داد و سال‌های ۱۸۲۴ تا ۱۸۲۹ را در فلورانس گذراند تا اینکه در ۱۸۲۹ تغییر ماموریت پیدا کرد و در سال‌های ۱۸۳۴ تا ۱۸۳۲ به خاور دور سفر کرد از سال ۱۸۳۹ همراه با تحولات اروپا به سیاست علاقمند شد و در مدت غیبتش او را به نمایندگی مجلس فرانسه برگزیدند. لامارتین در مجلس زیاد نطق می‌کرد و اندک اندک متمایل به جناح چپ شد و در انقلاب فوریه سال ۱۸۴۸ به عضویت دولت موقت فرانسه برگزیده شد و در نهایت در  سال ۱۸۴۶ نامزد ریاست جمهوری شد اما رای کافی نیاورد و پس از شکست در انتخابات ریاست جمهوری مقابل ناپلئون سوم، از سیاست کناره‌گیری کرد. او از آن پس تنها به فعالیت‌های ادبی مشغول شد. بعد از شکست در انتخابات فقیر و بیچاره شد و برای تامین معاش خود پشت سر هم در روزنامه‌ها مقاله می‌نوشت. در روزنامه "لاپرس" اعترافات را نوشت و در ۲۸ فوریه ۱۸۶۹ در سن هفتاد و هشت سالگی در حال فقر و بیچارگی جان سپرد.

از نگاهی دیگر
سال‌های کودکی او در دهکده میلی نزدیک ماسلامد گذشت و زیر دست مادری مهربان، حساس و کاردان تربیت شد. تحصیلاتش در کودکی ترتیبی نداشت. در دوازده سالگی برای اینکه زبان لاتین بیاموزد او را به کشیشی سپردند، ولی چون در این زبان پیشرفتی نکرد او را به مدرسه شهر (میلی) فرستادند. در سال 1809 چون تحصیلاتش در آن مدرسه به پایان رسید و به میلی بازگشت و در آنجا به مطالعه کتب نویسندگان و شاعران بزرگی مانند دانته، پترارک، میلتون و شاتوبریان و مخصوصاً اشعار اوسیان سرگرم بود پس از آن در بیست و یک سالگی دل به سفر بست و با یکی از خویشاوندانش به ایتالیا سفر کرد و مدت دو سال در آن کشور در شهرهای فلورانس و روم و ناپل به سیاحت گذراند. در شهر ناپل با دختر زیبایی به نام گرازیلا آشنا شد، که قهرمان مجموعه اشعار وی به نام رازهای نهانی و قطعه تأثرانگیز «اولین تأسف» و اثر دیگری از او به نام «گرازیلا» می‌باشد.
در شصت سالگی تنگدست و مقروض شد، پس ناچار برای آنکه وجه معاشی تحصیل کند و زندگی خود را به نیک‌نامی و افتخار ادامه دهد به نویسندگی همت گماشت، ولی با آنکه در هجده سال باقی عمر خویش آثار فراوان از نظم و نثر منتشر ساخت بر فقر و تنگدستی غالب نیامد. سرانجام در سال 1867 پارلمان فرانسه برای او مستمری خاصی معین کرد.

آثار
لامارتین بیشتر بابت شعر اتوبیوگرافی‌اش دریاچه (به فرانسوی: Le Lac)‏ مشهور است.
تفکرات جدید / نغمات شاعرانه و مذهبی / سفر مشرق / ژوسلن / سه ماه زمامداری / سنگتراش سن پوان / سفر تازه به مشرق / رازهای نو / مشاور ملت / ژنه وی یو / دریاچه / تاریخ ژیروندون‌ها / مرگ سقراط / حکومت عقلی / سقوط یک فرشته / زندگی اسکندر کبیر / زندگی میکل آنژ / مردان بزرگ خاور / تاریخ روسیه / رافائل

مشخصات
زادروز: ۲۱ اکتبر ۱۷۹۰
محل تولد: ماسون, فرانسه
مرگ: ۲۸ فوریه ۱۸۶۹ (۷۸ سال)
محل مرگ: پاریس, فرانسه
ملیت: فرانسوی
رویدادهای مهم: وزیر امور خارجه فرانسه
پیشه: شاعر، نویسنده و سیاستمدار
دیوان سروده‌ها: تخیلات شاعرانه، تفکرات نو، آهنگ‌های شاعرانه و مذهبی، رازها، گرازیلا، سفر شرق، سقوط یک فرشته
همسر(ها): ماریا - الیزا بیرچ (۱۸۶۳-۱۸۲۰)
فرزندان: دو فرزند
نام به فرانسوی: Alphonse Marie Louis de Prat de Lamartine
منبع: ویکی‌پدیا