مونترال، شهری است بسیار بزرگ. ولی مثل همه‌ی شهر‌های بزرگ، چند خیابان بسیار کوچک دارد. خیابان‌هایی مثل پرینس ادوارد که طولش به اندازه چهار خانه است و به بن‌بستی ختم می‌شود. هیچ‌کس به خوبی‌ِ پی‌یر دوپین خیابان پرینس ادوارد را نمی‌شناخت. چون سی سال می‌شد که در این خیابان برای خانواده‌‌ها شیر می‌برد.
جوزف، اسب سفید و بزرگی بود که طی پانزده سال گذشته گاری شیر پی‌یر را می‌کشید. در مونترال، به‌خصوص بخشی که خیلی فرانسوی است، همان‌طور که روی بچ‍ّه‌‌‌ها اسامی قدیس‌ها را می‌گذارند، روی حیوان‌ها هم اسم می‌گذارند. وقتی که این اسب سفید و بزرگ برای اولین‌بار به شرکت شیر محلی آمد، اسمی نداشت. به پی‌یر گفتند که از این به بعد می‌تواند از آن اسب سفید استفاده کند....
نویسنده: کونتین رینولدز